بزنگاه تصمیم‌گیری؛ پزشکیان کدام سناریو را انتخاب می‌کند؟

به هر روی دولت در سخت‌ترین شرایط و دوران خود به سر می‌برد. از یک‌سو موانع سایه‌نشین‌ها وجود دارد و از سوی دیگر مشکلات عمومی به ویژه در حوزه اقتصادی وضعیت را بحرانی کرده است. مذاکره با آمریکا هم در مقطع کنونی میسر نیست و دولت نمی‌تواند فعلا امید به رفع تحریم‌ها داشته باشد. دولت باید در این وضعیت تصمیم بگیرد که کدام یک از مسیرهای مذکور را طی می‌کند.

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

مهرشاد ایمانی؛ سرویس سیاست «انتخاب»: استیضاح عبدالناصر همتی و استعفای محمدجواد ظریف یک پیام مهم داشت؛ آنکه وفاقی که مسعود پزشکیان به‌ویژه در حوزه سیاسی دنبال می‌کرد، آن‌طور که انتظار می‌رفت به ثمر ننشست. البته بسیاری پیش از اینها می‌گفتند که منحصر کردن وفاق به حوزه سیاسی و به نوعی تبدیل کردن آن به همگرایی سیاسی با همه گروه‌ها و جناح‌ها ولو‌ جبهه پایداری بسیار پر مخاطره است زیرا تجربه نشان می‌داد که معارضان میانه‌روها و اصلاح‌طلبان چندان اهل تعامل نیستند که اگر بودند در جناح متبوع خود یعنی اصولگرایی با گروه‌های مختلف دچار اختلافاتی عمیق نبودند. به هر حال پزشکیان تصور می‌کرد در تعامل به همه‌ گروه‌ها دست‌کم می‌توان از میزان هجمه‌های آنها کاست اما به سیاق سابق آنها پس از آنکه سهم خود از دولت را گرفتند، زیر میز بازی زدند و با افزایش فشارهای بی‌سابقه چه در مجلس، چه در رسانه‌ها و چه حتی در خیابان او را وادار به استعفا کردند و همتی را هم در مجلس استیضاح کردند.

مسعود پزشکیان، فارغ از دیگر مباحث تخصصی سیاسی، مردی است که کارنامه‌ی او نشان می‌دهد دغدغه‌ی خالصانه اخلاق فردی را دارد، اما بنظر می‌رسد رویکرد وفاق او دچار خطای شناختی ِماهی با قورباغه است؛ بنابراین اگر دولت پزشکیان بخواهد به امید وفاق اصلاح‌طلبانه با رویکرد اخلاق فردی رفتار کند درحالی‌که برخی از سیاست‌مداران -در مقابل- نه فقط بر پایه‌ی اخلاق سیاسی رفتار نمی‌کنند بلکه حتی گاهی اصول ماکیاولیستی را سرلوحه‌ی سیاست‌ورزی خود قرار داده‌اند، آن‌گاه روشن است که فرجام موفقی نخواهد داشت.

در چنین شرایطی مسعود پزشکیان با سه سناریو مواجه است و باید انتخاب کند که می‌خواهد کدام مسیر را برود.

۱. سناریوی نخست آن است که پزشکیان همچنان بر سیاست وفاق -با همان تعریفی که تا امروز اجرا شده که برخی به سهم‌دهی سیاسی تعبیرش می‌کنند- ادامه دهد. این رویکرد. مشکل این سناریو آن است که جریان‌های رادیکال به تدریج با هدف تسلط کامل بر دولت جلوتر خواهند آمد. آنها نشان داده‌اند که به کم‌راضی نیستند و کل قدرت را طلب می‌کند. در این شرایط دولت از ماهیت تهی خواهد شد و دیگر نمی‌توان شاکله دولت و تصمیم‌سازی‌های آن را مبتنی بر اعتدال دانست. از سوی دیگر سرمایه اجتماعی دولت هم کاهش خواهد یافت و رأی‌دهندگان به پزشکیان ناامید می‌شوند و حتی در ابعاد کلان بی‌اعتمادی عمومی به شدت گسترش خواهد یافت.

تبلیغ

بهترین دستگاه فیزیوتراپی خانگی با تخفیف ویژه

کد : 2089

گروه : اخبار رسانه ها

تاریخ : 1 سال پیش

پرینت

کپی لینک کوتاه

زیباکلام: انرژی هسته‌ای جز بدبختی هیچ چیزی برای ما نداشته است

آمریکا اگر به ایران حمله کند در دریای سرخ و تنگه مالاگا ضربات سختی خواهد خورد

ایران بدون شاه، یک ایران خوب خواهد شد

نهاد بازداشت‌کننده اطلاعات سپاه است | نگران سلامتی علی شکوری‌راد هستیم | صدور بیانیه جرم نیست

پهپاد آمریکایی که معادله نبرد هوایی را عوض می کند

راهکارهای ۱۳ گانه حسین علایی برای جلوگیری از بروز حوادث دی

آب خزر بدون شیرین سازی به اطراف تهران منتقل و پس از شیرین سازی پساب آن دریاچه نمک قم را سیراب کند

کانال خزر سیاه سرمایه گذاری در کریدور زنگزور را بی ارزش می کند و برای کشورهای حاشیه دریا و چین و هندمنافع دارد

سیاست انتقال اتباغ غیر قانونی باید بدون خلل و با قاطعیت اجرائی شود

خبر فوری/ترامپ چارچوب توافق با ایران را اعلام کرد؛ شرط اصلی چیست؟

محمد صدر عضو مجمع تشخیص: اطلاعات مراکز پدافندی کشور را روسیه به اسرائیل داده بود

تماشا کنید: پیام‌های نشت فیلم عروسی دختر شمخانی/ویدئو

دیوارکشی در مرزهای شرقی عامل تقویت امنیت ملی

تجزیه ایران و تغییر رژیم هدف بعدی اسرائیل و آمریکا است